Zachowało się kilka kominków marmurowych, ceramicznych i jeden drewniany, ścienne szafy i boazerie dębowe. Przetrwała oryginalna glazura w kuchni, a nawet łazienki z wyposażeniem na piętrze. Niedawnym odkryciem obecnego dzierżawcy pałacu są malowidła ścienne w dawnej piwniczce do win, przedstawiające herby floty morskiej, zapewne było to ulubione miejsce kontradmirała. Pałac otula rozległy park krajobrazowy, powiązany od wschodu z naturalnym lasem.W części północno-wschodniej położony był cmentarz z mauzoleum rodowym Fischerów, w latach powojennych przekształconym w kaplicę.
Zabudowania gospodarcze, imponujących rozmiarów, usytuowano od strony południowej zespołu pałacowo-parkowego. Zostały wzniesione z czerwonej cegły, w stylu neogotyckim, o interesującym detalu architektonicznym, szczególnie wyróżnia się budynek kuźni z warsztatem, zdobiony schodkowym szczytem.
Pałac przetrwał wojnę w stanie prawie nienaruszonym, został jedynie splądrowany i pozbawiony ruchomego wyposażenia. Przez długi czas użytkowany był przez Akademię Rolniczo-Techniczną w Olsztynie, właściciela zespołu (obecnie Uniwersytet Warmińsko-Mazurski).
Od początku lat dziewięćdziesiątych pałac i park jest dzierżawiony przez Tadeusza Matyjka, który przeprowadził gruntowny remont pałacu z wielkim pietyzmem odnosząc się do substancji zabytkowej.
Pałac pełni funkcję rezydencji, odbywają się tu m.in. spotkania elit politycznych.